Ludzie są jak wiatr...
Jedni lekko przelecą przez życie i nic po nich nie zostanie,
drudzy dmą jak wichry i zostają po nich serca złamane,
jak jakieś drzewa po huraganie.
A inni wieją jak trzeba, by wszystko mogło na czas kwitnąć i owocować
i to właśnie po tych zostaje piękno naszego świata... (K. Siesicka)

Właśnie takim wietrzykiem była Marysia!!!!!